در میانهی روزهای پرچالش صنعت ایران، خبر یک رکورد تازه از خوزستان، یادآور این حقیقت است که هنوز در قلب صنایع کشور، موتور اراده میتپد. فولاد خوزستان در مهرماه ۱۴۰۴ توانست با تولید ۳۶۰ هزار و ۷۹۸ تُن شمش فولادی، رکوردی تازه در تاریخ خود ثبت کند؛ عددی که فقط یک موفقیت تولیدی نیست، بلکه نشانهای از بلوغ سازمانی و تابآوری صنعتی در شرایطی است که بسیاری از بنگاهها زیر فشار تحریم، ناترازی انرژی و رکود بازار، رمق تولید را از دست می دهند.
اما در این میان، آنچه فولاد خوزستان را متمایز میکند نه صرفاً عدد رکورد تازه، بلکه منطق مدیریتی پشت آن است؛ منطقِ پیوند میان ایمان، برنامهریزی و دانش. در سالی که قطعی برق، محدودیت گاز و افزایش هزینههای انرژی بسیاری از خطوط فولادی را متوقف کرد، فولاد خوزستان با زمانبندی هوشمند تولید و نگهداری، هماهنگی میان واحدهای پشتیبان و تمرکز بر بهرهوری انرژی توانست روند تولید را حفظ کند و از دل محدودیتها، فرصت بسازد.
رکورد مهرماه محصول همین سیاستهاست. در ساختار تولید این شرکت، از ارتقای بهرهوری تا تملک نیروگاه و تقویت لجستیک، همگی حلقههای زنجیرهای هستند که به ثبات تولید کمک میکنند. فولاد خوزستان با تکیه بر این نگاه سیستماتیک، توانسته است مفهوم «پایداری تولید» را از شعار به واقعیت نزدیک کند؛ همانگونه که در سال گذشته با اقدامات توسعه ای چون تملک نیروگاه خلیجفارس، راه اندازی مگامدول زمزم ۳ و بهرهبرداری از فولادسازی شادگان و بهینهسازی مصرف انرژی نشان داد که آینده تولید را باید از مسیر خوداتکایی و نوآوری گذراند.
این رکورد تازه، از یکسو حاصل سرمایه انسانی متعهد و باانگیزه است و از سوی دیگر، نتیجهی مدیریت بحران در شرایط ناترازی. وقتی معاون بهرهبرداری فولاد خوزستان میگوید «هیچ محدودیتی توان متوقف کردن اراده فولادمردان را ندارد»، این جمله صرفاً یک شعار نیست؛ گزارشی از واقعیتی است که جریان دارد. تولید در چنین شرایطی به معنای عبور از مرزهای فنی و سازمانی است—به معنای خلق هماهنگی در میان صدها واحد، هزاران نفر، و در نهایت، حفظ حرکت استوار در زمانی که همهچیز در معرض توقف است.
فولاد خوزستان امروز بیش از هر زمان دیگری در موقعیت «بلوغ صنعتی» قرار دارد. این بلوغ یعنی توانایی ادارهی همزمانِ تولید، انرژی، محیطزیست و بازار در دل یک شرایط اقتصادی ناپایدار. رکورد ۳۶۰ هزار تُن شمش در مهرماه، صرفاً دستاوردی فنی نیست؛ نمادی است از مدیریتی که یاد گرفته در شرایط دشوار و پر از تکانه، ثبات بسازد.
تجربه فولاد خوزستان نشان می دهد که توسعه فقط در لحظهی رونق و ثبات ساخته نمیشود، بلکه در دلِ محدودیت و بحران است که بنیانهای واقعی یک صنعت شکل میگیرد. فولاد خوزستان در این مسیر، یکبار دیگر ثابت کرد که «تولید ملی» نه در شعار، بلکه در ایمان، دانش و تدبیر زنده است.
